Μπορείτε να απολαύσετε το ιστολόγιο μας σε όλες τις γλώσσες του κόσμου

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Μπαλονοπαιχνίδια

Για τις πρώτες μας μέρες μαζί, μερικά πολύ ευχάριστα και διασκεδαστικά παιχνίδια με μπαλόνια (από τη Νίκη Κάντζου, στο Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τεύχος 93,94)

Ονόματα στα μπαλόνια
Υλικά: μπαλόνια, μαρκαδόροι
Χώρος διεξαγωγής: εσωτερικός χώρος
Αριθμός παικτών: όλα τα παιδιά της τάξης

Μοιράζουμε σε κάθε παιδί ένα μπαλόνι και ζητάμε να το φουσκώσει. Αφού το δέσει, γράφει πάνω με μαρκαδόρο το όνομα του και το διακοσμεί όπως θέλει. Συγκεντρώνουμε τα μπαλόνια σε ένα μεγάλο κουτί και στη συνέχεια τα σκορπίζουμε στο πάτωμα. Παροτρύνουμε τα παιδιά να τα πετούν ψηλά για αρκετή ώρα. Μετά τους ζητάμε να πιάσουν ένα και να γίνουν αγάλματα. Ύστερα, ρωτάμε ένα παιδί ποιανού όνομα επάνω γράφει το μπαλόνι που κρατά. Το παιδί στο οποίο αναφέρεται διαβάζει με τη σειρά του το όνομα που υπάρχει πάνω στο μπαλόνι του κ.ο.κ. Η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι να διαβαστούν όλα τα ονόματα.

Χαρούμενα και λυπημένα μπαλόνια
Υλικά: μπαλόνια
Χώρος διεξαγωγής: εσωτερικός χώρος
Αριθμός παικτών:όλα τα παιδιά της τάξης

Μοιράζουμε στα παιδιά μπαλόνι, τους ζητάμε να τα φουσκώσουν και να ζωγραφίσουν πάνω τους χαρούμενα και λυπημένα πρόσωπα. Στη συνέχεια τα παροτρύνουμε να σκορπίσουν τα ζωγραφισμένα μπαλόνια στη μέση της αίθουσας. Σε ένα σημείο της αίθουσας τοποθετούμε τεράστια χάρτινα κουτιά. Με το ξεκίνημα της μουσικής, τα παιδιά προσπαθούν να βάλουν στο ένα κουτί τα χαμογελαστά μπαλόνια και στο άλλο τα λυπημένα.
Άλλη προέκταση του παιχνιδιού μπορεί να είναι: Πετάμε ψηλά τα μπαλόνια αφού τα ομαδοποιήσουμε και κάθε παιδί πιάνει ένα μπαλόνι. Ανάλογα με τη φατσούλα που έχει πάνω το μπαλόνι, κάθε παιδί εκφράζει ένα ευχάριστο ή δυσάρεστο συναίσθημα σχετικά με τη μέρα του στο νηπιαγωγείο, γενικά κάτι που το χαροποιεί ή κάτι που το στεναχωρεί κ.ο.κ.

Μπαλόνια στο στεφάνι
Υλικά: μπαλόνια
Χώρος διεξαγωγής παιχνιδιού: εσωτερικός χώρος
Αριθμός παικτών:όλα τα παιδιά της τάξης

Με λάχνισμα επιλέγουμε ένα παιδί να κρατήσει ένα στεφάνι. Τα υπόλοιπα προσπαθούν να περάσουν το μπαλόνι τους μέσα από αυτό. Νικητής αναδεικνύεται ο παίκτης που θα καταφέρει να περάσει το μπαλόνι του μέσα στο στεφάνι τις περισσότερες φορές.

Οι φωνές των μπαλονιών
Υλικά: μπαλόνια
Χώρος διεξαγωγής: εσωτερικός χώρος
Αριθμός παικτών: όλα τα παιδιά της τάξης

Μοιράζουμε στα παιδιά από ένα μπαλόνι και τους ζητάμε να τα φουσκώσουν, αλλά όχι να τα δέσουν. Τα παιδιά με τη σειρά τους αφήνουν αέρα να φύγει από το μπαλόνι τους δημιουργώντας έτσι περίεργους θορύβους. Στη συνέχεια επαναλαμβάνουν τη διαδικασία όλα τα παιδιά μαζί.

Μπαλόνια στον αέρα
Υλικά: μπαλόνια
Χώρος διεξαγωγής: εσωτερικός χώρος
Αριθμός παικτών: όλα τα παιδιά της τάξης

Προτείνουμε στα παιδιά να χωριστούν σε μικρές ομάδες (ίσως με τη βοήθεια των χρωμάτων των μπαλονιών). Δίνουμε σε κάθε ομάδα ένα μπαλόνι. Τα παιδιά χτυπούν τα μπαλόνια τους με τα χέρια προσπαθώντας να τα κρατήσουν στον αέρα. Απαγορεύεται να τα πετάξουν ή να τα κρατήσουν. Εάν ένα μπαλόνι πέσει στο έδαφος, τότε οι ομάδες χάνουν ένα πόντο. Νικήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που θα τις αφαιρεθούν οι λιγότεροι πόντοι.


Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Τέλος 1ης εβδομάδας νηπιαγωγείου

Είναι ο δεύτερος χρόνος φέτος, που θεωρούμε μια πολύ καλή ιδέα για επικοινωνία με τους γονείς , την επιστολή ενημέρωσης με το τέλος της 1ης εβδομάδας σχολείου.
Φέτος, η μισή ιδέα είναι δανεισμένη από τη συνάδερφο Pitsina και η άλλη μισή από την εμπειρία.

Πόσα πολλά αρχίζω να μαθαίνω από την 1η βδομάδα μου στο νηπιαγωγείο.

J    Προσέχω και μαζεύω τα παιχνίδια μου.
J    Είμαι ευγενικός με όλους και γλυκός.
J    Χρησιμοποιώ χαμηλή φωνή και καλούς τρόπους.
J    Περπατώ αργά μέσα στην τάξη.
J    Λέω τις μαγικές λέξεις:
«Παρακαλώ»
«Ευχαριστώ»
«Συγγνώμη»




Μαμά και Μπαμπά, εσείς φροντίστε:

J    Να με βάζετε νωρίς για ύπνο.
J   Να τρώω ένα καλό πρωινό πριν φύγω   από το σπίτι.
J   Να μου φοράτε άνετα ρούχα και παπούτσια στο σχολείο.
J   Να έχω πάντα μαζί μου πετσέτα, νερό, πιρούνι ή κουτάλι και μια αλλαξιά ρούχα.
J   Να συζητάμε κάθε μέρα για το πώς πέρασα τη μέρα μου στο νηπιαγωγείο.
J   Να προσπαθούμε μαζί, να κάνουμε μερικά από τα πράγματα που κάνω στο νηπιαγωγείο, και στο σπίτι.

Το έγγραφο όπως είναι στο Word

Είμαι ξεχωριστός, όπως και το όνομα μου


Συνεχίζοντας τις δραστηριότητες μας σχετικά με τα ονόματα, δανειστήκαμε μια πολύ ωραία ιδέα από το περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τεύχος Σεπ-Οκτ 2012.


  • Γράψαμε σε μεγάλο μέγεθος τα ονόματα όλων των παιδιών μας στον υπολογιστή.
  • Τα παρουσιάσαμε στην "ολομέλεια", έτσι ώστε κάθε παιδί να αναγνωρίσει το όνομα του και να το κρατήσει στα χέρια του.
  • Δώσαμε στα παιδιά μια παραλληλόγραμμη καρτέλα από οντουλέ χαρτόνι για να κολλήσει το όνομα του πάνω της.
  • Γνωρίσαμε την κόλλα "ντροπαλούλα" στα παιδιά (uhu stick) και τον τρόπο χειρισμού της.
  • Δώσαμε στα παιδιά έτοιμα σχήματα κομμένα π.χ. λουλουδάκια, καρδούλες κ.α. για να στολίσουν τις καρτέλες τους.
  • Διαθέσαμε χρυσόσκονη έτσι ώστε να στολιστούν και να λάμψουν οι καρτέλες.
  • Παρουσιάσαμε τις μοναδικές και ξεχωριστές μας καρτέλες στην παρεούλα και περιγράψαμε τι κάναμε.
  • Από την αρχή, είχαμε συμφωνήσει τις καρτέλες αυτές να τις πάρουν σπίτι έτσι ώστε όταν θα θέλουν να γράφουν το όνομά τους και στο σπίτι να συμβουλεύονται την ταμπέλα που έφτιαξαν στο σχολείο. 
Σήμερα έφυγε κιόλας για το σπίτι τελειωμένη. Δείτε τις ωραίες ιδέες των παιδιών:














Επικράτησε μεγάλος ενθουσιασμός επειδή τα παιδιά "μαγεύονται" από τα στολιδάκια των διακορευτών, αλλά κυρίως από τη χρυσόσκονη.
Επιπλέον αποκτούν αυτοπεποίθηση και σιγουριά επειδή χειρίζονται μόνα τους τα υλικά (κόλλα, χρυσόσκονη - που τη ρίχνουμε σαν το αλάτι που αλατίζει το φαγητό-), και επιλέγουν μόνα τους στολίδια, χωρίς απαγορεύσεις και περιορισμούς. Μόνο με κανόνες.
Έτσι καταλήγουν στην ολόδικη τους δημιουργία και σύνθεση και νιώθουν καταχαρούμενα.

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Το α και το ω μιας καλής και δημιουργικής ημέρας

Αχ αυτό το πρωινό ξύπνημα....! Δύσκολο πολλές φορές για μεγάλους αλλά και μικρούς! Παιδιά που κρύβονται κάτω από τα σκεπάσματα, που δεν σηκώνονται με τίποτα, που αργούν πολύ να ετοιμαστούν....με αποτέλεσμα το πρωινό ξύπνημα για το σχολείο να γίνεται καθημερινός εφιάλτης!
Τι μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε το δύσκολο πρωινό ξύπνημα σε κάτι πιο ευχάριστο και λειτουργικό:

1. Καλός και αρκετός ύπνος
Το πόσο νωρίς πρέπει να ξαπλώνει ένα παιδί είναι σχετικό και ανάλογα με την ηλικία.
Όταν το παιδί δεν κοιμάται αρκετά, επόμενο είναι να μην θέλει να σηκωθεί το πρωί και να νυστάζει όλη μέρα. Φροντίστε λοιπόν να ξαπλώνουν νωρίς τα παιδιά, προσαρμόζοντας το οικογενειακό πρόγραμμα ανάλογα. π.χ. το βραδινό να γίνεται νωρίτερα, να μην υπάρχουν έξοδοι και επισκέψεις, να κάνουν νωρίς μπάνιο κ.λ.π. Τα παιδιά του δημοτικού χρειάζονται 9-11 ώρες ύπνου καθημερινά.

2. Ρολόι
Αν το παιδί είναι σε ηλικία που γνωρίζει την ώρα, φροντίστε να έχει στο δωμάτιό του ένα ρολόι και ενημερώστε το για την ώρα που πρέπει να κοιμάται, να ξυπνάει και να είναι έτοιμο για το σχολείο, έτσι ώστε να έχει την αίσθηση του χρόνου.

3. Προετοιμασία ρούχων και τσάντας από το προηγούμενο βράδυ
Στο τέλος της καθημερινής μελέτης του παιδιού, φροντίστε να φτιάξει την τσάντα του για την επόμενη μέρα. Επίσης, βρείτε τα ρούχα που θα φορέσει, κρεμάστε τα κάπου πρόχειρα ώστε να μην χάνετε χρόνο το πρωί ετοιμάζοντας τσάντα και ψάχνοντας ρούχα ή παπούτσια!

4. Ήρεμο ξύπνημα
Σε κανέναν δεν αρέσει να ξυπνά με φωνές και με πανικό, πόσο μάλλον στα παιδιά! Φροντίστε εσείς οι γονείς να ξυπνάτε αρκετά νωρίς ώστε να μην σας πιάνει άγχος. Ξυπνήστε τα όμορφα, με αγάπη και αφήστε τους ένα 5 λεπτο για το αγαπημένο χουζούρι! Μην περιμένετε τα παιδιά να σηκωθούν πάνω σαν ελατήρια απλά επειδή το λέτε! Ως κίνητρο για να ξυπνήσουν και να σηκωθούν πιο γρήγορα είναι το νόστιμο πρωινό ή η μουσική. Ξυπνήστε τα λοιπόν με τους ήχους αγαπημένων τους τραγουδιών ή με την αναγγελία μιας πρωινής λιχουδιάς.

5. Επεξήγηση και συζήτηση
Ιδανική ώρα για συζήτηση σχετικά με το πρωινό ξύπνημα είναι το βράδυ πριν το παιδί κοιμηθεί. Πείτε του γιατί πρέπει να ξυπνά στην ώρα του, ότι είναι καλό να μην υπάρχουν φωνές και τρέξιμο το πρωί, ότι πρέπει να ετοιμάζεται γρήγορα για να μην χρειάζεται να ξυπνάει ακόμα νωρίτερα και ότι αν αργεί στο σχολείο θατου κάνουν παρατηρήσεις.

6. Πρωινό ξύπνημα γονιών
Το πρωινό ξύπνημα μπορεί να είναι δύσκολο και για τους γονείς που πάνε πιο αργά στην δουλειά ή που δεν δουλεύουν και είχαν καλομάθει το καλοκαίρι να ξυπνούν χαλαρά! Αυτό είναι κάτι που πρέπει  να ρυθμίσετε εσείς γιατί αν ξυπνάτε αργά τελευταία στιγμή, τότε αγχώνετε το παιδί και γενικά η μέρα ξεκινά στραβά, συνήθως με φωνές και απειλές. Φροντίστε εσείς λοιπόν να είστε στην ώρα σας, να έχετε έτοιμο το κολατσιό του παιδιού, τα ρούχα και παπούτσια του. 


Να θυμάστε ότι "η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται" και να φροντίζετε τα παιδιά σας να έχουν ένα χαρούμενο ξύπνημα που θα τα βοηθήσει να αντεπεξέλθουν θετικά σε όλες τις δραστηριότητες του σχολείου.

Αναρτήθηκε από 

Ζωντανεύουμε .... το αρχικό του ονόματος μας


Κατά τη διάρκεια αυτής της δεύτερης εβδομάδας μας με τα παιδιά, κάναμε την πρώτη μας προσπάθεια με τα γράμματα του ονόματος μας.
Φτιάξαμε καρτέλες, τις σκορπίσαμε στην παρεούλα και ανιχνεύσαμε τις πρώτες γνώσεις των παιδιών.

Βάλαμε μουσική να παίζει και με το που τη σταματούσαμε ερχόταν όποιο παιδί ήθελε και έπαιρνε την καρτέλα του, την έδειχνε στα υπόλοιπα παιδιά τα οποία συμφωνούσαν ή διαφωνούσαν με την επιλογή του.
Όταν όλα τα παιδιά πήραν τις καρτέλες με τα ονόματα τους, φωνάξαμε για το κάθε όνομα τον "αρχηγό" του, δηλ. το αρχικό γράμμα κάθε ονόματος.
Είχαμε ήδη τυπώσει το αρχικό του κάθε παιδιού στον υπολογιστή με τη βοήθεια του Wordart και έτσι κάθε παιδί είχε στα χέρια του την καρτέλα με ολόκληρο το όνομα του και μία σελίδα με το αρχικό του ονόματος του.
(αύριο που θα παίξουμε πάλι αυτό το παιχνίδι με τα ονόματα και τους αρχηγούς θα εφαρμόσω την πολύ καλή ιδέα της συναδέρφου από τα Προσχολικά που έβαλε οδηγό σε κάθε καρτέλα για να μπορούν τα παιδιά με ευκολία να διαχωρίζουν τα γράμματα του ονόματος τους, αρχίζοντας βέβαια από τον αρχηγό).
Συζητήσαμε τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να ομορφύνουμε το άσπρο χαρτί με το αρχικό γράμμα και οι περισσότερες ιδέες κατευθύνθηκαν προς τη χρωματιστή ζωγραφική. Στο σημείο αυτό ενισχύσαμε τις αρχικές ιδέες των παιδιών δείχνοντας τους φωτογραφίες από αρχικά γράμματα έτσι όπως είχαν σκεφτεί να τα στολίσουν κάποια άλλα παιδιά




Παρατηρήσαμε λοιπόν ότι τα γράμματα ζωντάνεψαν και έγιναν άνθρωποι (Α), σπίτια (Γ), λιβάδια με λουλούδια (Χ), αρχηγοί στην μπαλονοχώρα (Ρ), κροκοδειλάκια (Ζ), δασκάλες (Φ), κύριοι που πάνε στη δουλειά τους (Θ) κ.α.
Τα παιδιά μας πήραν ιδέες, ξυλομπογιές και λαδοπαστέλ και ιδού τα πολύ αξιόλογα έργα μας:
























Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Τι είπαν τα νήπια μας για τα αδέρφια τους

Σήμερα στο νηπιαγωγείο μας διαβάσαμε το βιβλίο "Ποιος είναι ο αρχηγός" της Μαρίας Παπαγιάννη.
Με αφορμή, λοιπόν, αυτό το πολύ αξιόλογο βιβλίο, κάναμε αλλά και καταγράψαμε την πρώτη μας συζήτηση σχετικά με τα αδέρφια μας και τη σχέση μας μαζί τους.
Τέθηκαν οι ερωτήσεις, έχουμε αδέρφια, τι μας αρέσει να κάνουμε μαζί τους, τι αγαπάμε στ'  αδέρφια μας και τι μας στεναχωρεί.
Διαβάστε τι απαντήσεις λάβαμε:

Μιχαέλα:Έχω αδερφό, τον Άγγελο, είναι 2. Παίζουμε παιχνίδια, κρυφτό, κυνηγητό. Τον αγαπάω επειδή είναι μικρούλης. Με στεναχωρεί όταν κλαίει.
Ελεονόρα: Έχω 3 αδέρφια, Λορένα, Χριστίνα, Αναστάσης. Αγαπάω περισσότερο τον Αναστάση. Με στεναχωρούν όταν δεν παίζουν μαζί μου.
Μπέτυ: Έχω την Κέλυ και την Χριστίνα. Την αγαπάω (Χριστίνα) γιατί παίζει μαζί μου. Με στεναχωρεί όταν κλαίει.
Παναγιώτης: Έχω τον Γιάννη. Τον αγαπάω όταν δεν κάνει αταξίες. Με στεναχωρεί όταν λέει κακές βλακείες.
Μαρία:Δεν έχω αδέρφια.
Χριστίνα Α.: Είναι η Ναταλία, 3.5 ετών. Παίζουμε κουκλόσπιτο. Την αγαπάω όταν μ' αγαπά. Με στεναχωρεί όταν με βαράει.
Γιάννης: Δεν έχω αδέρφια.
Χρύσα: Ο Νικόλας, 4. Μ' αρέσει να παίζω κρυφτό. Τον αγαπάω όταν γελάει. Με στεναχωρεί όταν με χτυπάει.
Νίνο: Ο Ματέο. Είναι μεγαλύτερος. Να παίζω κρυφτό. Τον αγαπάω όταν παίζουμε. Με στεναχωρεί όταν κλαίει.
Έλενα: Είναι ο Ηλίας. Είναι μεγαλύτερος, πάει στην 1η Δημοτικού. Μ' αρέσει να παίζουμε τουβλάκια. Τον αγαπάω όταν παίζουμε μαζί. Με στεναχωρεί όταν κλαίει.
Δημοσθένης:Δεν έχω αδέρφια.
Χριστίνα: Μπέτυ-Κέλυ. Παίζουμε κούκλες. Την αγαπάω (Μπέτυ), όταν δεν κλαίει. Με στεναχωρεί όταν κλαίει.
Δημήτρης Ζ.:Θεώνη-Φρειδερίκη, 2 χρονών.Μ' αρέσει να παίζω με τουβλάκια και κυβάκια. Την αγαπάω όταν δεν μου παίρνει τα παιχνίδια. Με στεναχωρεί όταν με χτυπάει.
Ελευθερία: Στέλλα, μεγαλύτερη.Πάει 2α Δημοτικού.Μ' αρέσει να παίζουμε κυνηγητό. Την αγαπάω όταν παίζουμε μαζί με τις Barbie.Με στεναχωρεί όταν η Στέλλα κλαίει.
Κωνσταντίνος: Δεν έχω, αλλά η μαμά μου θα κάνει κάποια στιγμή. Είναι μέσα στην κοιλιά της μαμάς.
Ελένη: Γιώργος, 6 χρονών. Μ' αρέσει να παίζω κυνηγητό. Τον αγαπάω όταν παίζει μαζί μου. Με στεναχωρεί όταν κλαίει.
Σεμίνα: Στέφανος, 7,5 χρονών. Δε με παίζει πολύ, αλλά όταν παίζουμε, παίζουμε με το tablet.Τον αγαπάω όταν με βοηθάει να μαζεύουμε τα παιχνίδια. Με στεναχωρεί όταν δεν μοιράζεται τα παιχνίδια μαζί μου.
Εβίνα:Σοφία, 3 χρονών.Παίζουμε με το αυτοκινητάκι μαζί. Την αγαπάω γιατί είναι μικρή. Με στεναχωρεί όταν με χτυπάει.
Άγγελος: Γιώργος, 6 χρονών. Παίζουμε ζωγραφική και τουβλάκια. Τον αγαπάω όταν δε με χτυπάει. Με στεναχωρεί όταν με χτυπάει.
Χρήστος:Χριστόφορος, 2α Δημοτικού. Μ΄αρέσει να παίζω με τα nerf κάποια όπλα που βάζουμε σφαίρες. Τον αγαπάω όταν παίζουμε. Με στεναχωρεί όταν δε με παίζει.
Δημήτρης Π.:Γιώργος και Νώτης, μεγαλύτεροι. Μ' αρέσει να παίζω με το Γιώργο τα πάντα, όλα τα παιχνίδια. Τον αγαπάω όταν με παίζει. Με στεναχωρεί όταν με βαράει.
Σταματίνα:Θανάσης, 3,5 χρονών. Μ' αρέσει να παίζουμε τους σκίουρους. Τον αγαπάω όταν δε μιλάει στο τραπέζι.Με στεναχωρεί όταν μιλάει τη νύχτα και δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Δανάη: Νίκος, 8 χρονών, 3η Δημοτικού. Μ' αρέσει να παίζουμε με τα Playmobil και με τα lego του. Τον αγαπάω όταν δε με ενοχλεί και δεν με κοιτάει όταν παίζω. Με στεναχωρεί όταν δεν παίζει μαζί μου και όταν μου φωνάζει.

Ανακοίνωση

Αγαπητοί Γονείς, 
σας ενημερώνουμε ότι την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013, και ώρα 16:00, θα πραγματοποιηθεί στο νηπιαγωγείο μας διαδικασία κλήρωσης, όπως ορίζει ο νόμος, για τη φοίτηση στο σχολείο μας, νηπίων δεύτερης ηλικίας (έτος γέννησης 2009).
Από το νηπιαγωγείο

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Ομαδικά Παιχνίδια

Και κάτι διαφορετικό.... ομαδικά παιχνίδια από την μακρινή Κίνα!

Το κέικ του φεγγαριού
Παίζεται με όλη την τάξη χωρισμένη σε ομάδες και προσαρμόζεται σε όλες τις ηλικίες.
Διαδικασία:
Ζωγραφίζουμε έναν κύκλο στην αυλή του σχολείου με μια κιμωλία. Η ακτίνα του κύκλου θα πρέπει να είναι τουλάχιστον όσο 4 μεγάλα παιδικά βήματα. Χωρίζουμε τον κύκλο από το κέντρο σε κομμάτια, ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητες των παιδιών, και γράφουμε έναν αριθμό σε κάθε κομμάτι.Τα μικρότερα παιδιά μπορούν να παίξουν με τον κύκλο χωρισμένο σε τέταρτα και σε κάθε τέταρτο αναγράφονται οι αριθμοί 1-4. Για τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούμε να χωρίσουμε τον κύκλο σε 12 κομμάτια και να τα αριθμήσουμε από το 1-12. Μπορούμε να αριθμήσουμε τα κομμάτια και με τυχαίους αριθμούς. Χωρίζουμε τα παιδιά σε ομάδες. Παίρνουμε ένα παιδί από κάθε ομάδα και τα βάζουμε να σταθούν στο κέντρο του κύκλου, με τα μάτια δεμένα και τα γυρίζουμε γύρω-γύρω 2-3 φορές μέχρι να χάσουν τον προσανατολισμό τους λίγο. Κάθε παιδί κάνει 4 βήματα προς τυχαία κατεύθυνση, βγάζει το μαντίλι από τα μάτια του και ανακαλύπτει τον αριθμό του κομματιού πάνω στο οποίο στάθηκε. Όταν κάθε μέλος των ομάδψν έχει κάνει τα βήματα, διαλέγουμε τον επόμενο παίκτη από κάθε ομάδα. Συνεχίζουμε έως ότου όλα τα παιδιά έχουν παίξει και προσθέτουμε όλους τους βαθμούς κάθε ομάδας. Κερδίζει η ομάδα με τη μεγαλύτερη βαθμολογία. Κάθε ομάδα μπορεί να έχει ένα μικρό πίνακα από χαρτόνι για να καταγράφεται  βαθμολογία της από ένα παιδί της ομάδας ή το κάθε παιδί μπορεί να γράψει μόνο του τον αριθμό του κάθε φορά που παίζει.

(πόσο ωραία δραστηριότητα εμπέδωσης και αξιολόγησης των αριθμών μέχρι το 4!)

Τσου!Τσου!
Αριθμός παικτών: 4 ή περισσότεροι.Παίζεται έξω.
Διαδικασία:
Ένας παίκτης καλύπτει τα μάτια του με ένα μαντίλι για να μη βλέπει. Οι υπόλοιποι παίκτες είναι τα "κοτόπουλα". Ο παίκτης με τα καλυμμένα μάτια φωνάζει "Τσου" "Τσου" (που σημαίνει "Ελάτε να μάξετε για τη μάνα σας". Τα κοτόπουλα τρέχουν και προσπαθούν να αγγίξουν τον παίκτη με τα καλυμμένα μάτια χωρίς να πιαστούν. Ο παίκτης που θα πιαστεί, καλύπτει τα μάτια με το μαντίλι και παίρνει τη θέση του άλλου.

Σαπουνόφουσκες

Πείραμα με σαπουνόφουσκες

Υλικά:
μπολ, υγρό σαπούνι, νερό, διάφορα υλικά και σκεύη πειραματισμού, όπως πλαστικά πιρούνια, πλαστικά καλαμάκια, τρυπητές κουτάλες, σουρωτήρι, παλιά cd κ.α.

Διαδικασία:
Δημιουργήστε σαπουνόνερο σε μια μεγάλη λεκάνη, παρουσιάστε το στα παιδιά και προτείνετε να παίξετε με τις σαπουνόφουσκες.
Προτρέψτε τα να αναζητήσουν και να φέρουν διάφορα υλικά τα οποία θα χρησιμοποιήσουν για να φτιάξουν σαπουνόφουσκες. Παρουσιάστε και εσείς τα δικά σας.
Βγείτε στην αυλή, πειραματιστείτε και διασκεδάστε προσπαθώντας να δημιουργήσετε σαπουνόφουσκες.
Ενθαρρύνετε την ομάδα να εναλλάσσονται τα υλικά μεταξύ τους.
Με την ολοκλήρωση του παιχνιδιού συζητήστε τις εμπειρίες σας. Με ποια υλικά μπόρεσαν/δεν μπόρεσαν να κάνουν σαπουνόφουσκες;Γιατί; Σε τι διαφέρουν τα υλικά με τα οποία δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν σαπουνόφουσκες με εκείνα που τις δημιούργησαν;

Ιδέα: 
Τα παιδιά μέσα από ένα διασκεδαστικό πείραμα μαθαίνουν πως δημιουργούνται οι σαπουνόφουσκες και δροσίζονται.

Ζωγραφική με σαπουνόφουσκες


Υλικά:
μπολ, υγρό σαπούνι, νερό,πλαστικά καλαμάκια, υγρή τέμπερα

Διαδικασία:
Δημιουργούμε σαπουνόνερο το οποίο μοιράζουμε σε τόσα κεσεδάκια όσα και τα χρώματα που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά.
Ρίχνουμε σε κάθε μπολ υγρή τέμπεα σε διαφορετικά χρώματα και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν.
Ώρα για δράση. Κάθε παιδί έχοντας το δικό του καλαμάκι φυσά στα μπολ μέχρι να σχηματίσει ένα σωρό έγχρωμες φυσαλίδες.
Συμβουλεύστε τα παιδιά να ακουμπήσουν απαλά το χαρτί τους πάνω στις φυσαλίδες ώστε να κολλήσουν σ΄αυτό.
Σε λίγο οι φυσαλίδες θα σπάσουν και θα αφήσουν το πλέγμα των αποτυπωμάτων τους, σχηματίζοντας διάφορα ευφάνταστα σχέδια.
Η δραστηριότητα ενδείκνυται για τον πειραματισμό των παιδιών με τις μίξεις χρωμάτων, αν μετά φέρουν σε επαφή το χαρτί τους με περισσότερα από ένα χρώματα φυσαλίδων. Ενθαρρύνετε τους πειραματισμούς και τις υποθέσεις τους.

Ιδέα:
Τα παιδιά εκφράζονται εικαστικά χρησιμοποιώντας ως εργαλεία τις σαπουνόφουσκες.

Από το περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τεύχος 94, Ιούλιος-Αύγουστος 2013/ Επιμέλεια Ύλης: Αργυρώ Παναγιώτου-Νηπιαγωγός

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Μαθησιακός Διάλογος

Οι ανοιχτές ερωτήσεις  είναι αυτές που συνήθως ανοίγουν ένα διάλογο κι αυτές που τον διατηρούν.
Με τις κλειστές ερωτήσεις ο εκπαιδευτικός μπορεί να διαπιστώσει τι θυμούνται από τη συζήτηση της προηγούμενης μέρας, να ελέγξει προηγούμενες γνώσεις και εμπειρίες πάνω στο θέμα ή να τραβήξει την προσοχή τους σε ένα γεγονός.
Με τις ανοιχτές ερωτήσεις, όμως, δίνει την "ευθύνη" για την αναζήτηση της απάντησης στα ίδια τα παιδιά, κάνει το μυαλό τους να "γυρίζει" και  το παρακινεί να παράξει "νέα νοήματα,νέες ιδέες και νέες συνθέσεις" (Wasserman 1992).

Στρατηγικές που διευκολύνουν και υποστηρίζουν το διάλογο των παιδιών
Ο εκπαιδευτικός μπορεί να ενθαρρύνει και να υποστηρίξει το διάλογο με τα παιδιά χρησιμοποιοώντας μια σειρά στρατηγικές. Οι στρατηγικές αυτές, όπως μπορεί να διαπιστώσει κάποιος διαβάζοντας παρακάτω, στόχο τους έχουν όχι να αξιολογήσουν ή να διορθώσουν τις απαντήσεις του παιδιού, αλλά να το ενθαρρύνουν να συνεχίσει να σκέφτεται και να μιλά γι΄αυτό που κάνει (ή το θέμα του διαλόγου) ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τα λόγια και τις σκέψεις του. Αυτές είναι οι στιγμές, που όπως αναφέρει η Iram Siraj-Blatchford (2005), εκπαιδευτικός και παιδί σκέφτονται μαζί. Η διαδικασία αυτή διευκολύνεται όταν:

  • ενθαρρύνουμε τα παιδιά να μας πουν τι σκέφτονται ή να αναπτύξουν τις ιδέες τους: "θα ήθελα να ακούσω τι σκέφτεσαι για..", "με ενδιαφέρει αυτό που λες, θα ήθελα να μου πεις και τι άλλο ξέρεις..."
  • επαναλαμβάνουμε ή επαναδιατυπώνουμε: "προτείνεις λοιπόν να...."
  • συνοψίζουμε τα λόγια, τη σκέψη και τη δράση των παιδιών: " πιστεύεις λοιπόν ότι...", "βλέπω ότι έχεις ρίξει το σαπούνι μέσα στο νερό και τώρα προσπαθείς...".
  • μιλάμε στο παιδί για τις δικές μας εμπειρίες: "και μένα μου φαινόταν δύσκολο στην αρχή...", " κι εμένα μου αρέσει να..."
  • θυμίζουμε: ""θυμάσαι πώς το είπαμε αυτό το σχήμα..."
  • προτείνουμε: "ίσως να θέλεις να δοκιμάσεις...", "θα μπορούσες να... και να δεις τι θα συμβεί..."
  • υπενθυμίζουμε: "μην ξεχνάς ότι είπες ότι άμα ρίξεις ζάχαρη μεσα στο νερό θα..."
  • ενθαρρύνουμε:" αυτή είναι μια καλή ιδέ;, για να τη δοκιμάσουμε..."
  • παρουσιάζουμε εναλλακτικές απόψεις: " τα άλλα παιδιά μπορεί να έχουν διαφορετική άποψη για...", "ίσως να το έκανε αυτό γιατί..."
  • υποθέτουμε: " πιστεύεις ότι αν ρίξουμε περισσότερο κόκκινο χρώμα θα..."
  • σκεφτόμαστε φωναχτά: " πιστεύω ότι αν ψάξω σε διάφορα βιβλία θα βρω τις πληροφορίες που θέλω...", "σκέφτομαι όλες αυτές τις ιδέες και δεν ξέρω ποια να διαλέξω..", " το ζάρι μου έφερε 4, άρα πρέπει να προχωρήσω, μια, δυο, τρεις, τέσσερις θέσεις..."
Οι αρχές που διευκολύνουν το μαθησιακό διάλογο
Στο νηπιαγωγείο, σημαντικό μέρος του προγράμματος είναι αφιερωμένο στην κοινωνικοποίηση των παιδιών με ιδιαίτερη έμφαση στις ικανότητες που θα τα βοηθήσουν να μάθουν να συνεργάζονται, να λειτουργούν ως υπεύθυνα μέλη μιας ομάδας και να σέβονται τη διαφορετικότητα.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τους μαθαίνουμε, μεταξύ άλλων, συμπεριφορές και στάσεις που διευκολύνουν την επικοινωνία:
  1. Να περιμένουν τη σειρά τους για να μιλήσουν
  2. Να αφήνουν τον άλλο να τελειώσει αυτό που θέλει να πει
  3. Να σηκώνουν το χέρι όταν θέλουν να μιλήσουν
  4. Να ακούνε προσεκτικά για να μπορούν να καταλάβουν οι άλλοι τι λένε , κ.ο.κ.
Για να βοηθήσουμε όμως να μάθουν να συνομιλούν, με στόχο τη μάθηση, χρειάζεται να εμπλουτίσουμε τους "κανόνες" και τις αξίες που μαθαίνουν με "οδηγίες" που βελτιώνουν την ποιότητα του διαλόγου (Fisher, 2005 - Friedrich, 2000).Τέτοις οδηγίες είναι οι παρακάτω:
  • Ρωτάμε όταν δεν καταλαβαίνουμε κάτι
  • Όποιος έχει μια ιδέα, τη λέει και στους άλλους
  • Όλοι έχουμε το δικαίωμα να μιλήσουμε
  • Ακούμε όλες τις ιδέες για να πάρουμε μια απόφαση
  • Δε θυμώνουμε όταν οι άλλοι δεν συμφωνούν μαζί μας
  • Δε δεχόμαστε ειρωνείες και κοροϊδίες

Τελειώνοντας, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι " η γνώση και οι διεργασίες πρόσκτησης της είναι αδιαχώριστες από τη συναισθηματική διάσταση" (Simon & Boyer, 1974 Μπακιρτζής, 2002). Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι για να εκφράσουν τις σκέψεις, τις απόψεις ή τα συναισθήματά τους τα παιδιά έχουν ανάγκη από ένα περιβάλλον που είναι ψυχολογικά ασφαλές, που λαμβάνει υπόψη του τα ενδιαφέροντα, τις επιθυμίες και τους ρυθμούς τους, που αποδέχεται τις προσωπικές θεωρίες τους και τα αναγνωρίζει ως σημαντικά και ικανά άτομα (Μπακιρτζής 2002, Marzano, Pickering, Pollock 2001).

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Όταν οι ομάδες συνεργάζονται

"Μια ομάδα είναι κάτι περισσότερο από ένα σύνολο ατόμων. Είναι μια διαδικασία όπου μαθαίνουμε να δίνουμε και να παίρνουμε"

Γενικά, σε κάθε ομάδα είτε παιδιών, είτε ενηλίκων είναι σημαντικό να μάθουμε να εκτιμάμε και να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί όταν μάθουμε να συνεργαζόμαστε και να αλληλεπιδρούμε σε μικρές ομάδες. Αν μάθουμε να ενδιαφερόμαστε για τους άλλους στην ομάδα όπως για τον εαυτό μας θα είναι πιο εύκολο να μπορούμε να φροντίζουμε ο ένας τον άλλο και να επιτυγχάνουμε στόχους μαζί. Επομένως, είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι:
  • Δουλεύουμε μόνοι μας, αλλά και σε ομάδες (παρέες).
  • Όταν συζητάμε στην ομάδα, ακούμε όλους με προσοχή.
  • Δημιουργώ με ένα φίλο μου ή και άλλους φίλους μαζί.
  • Εμπιστευόμαστε τους άλλους.
  • Όλοι είμαστε το ίδιο σημαντικοί.
  • Αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
  • Λύνουμε τις διαφορές μας με συζήτηση.
Συνεπώς, όταν εργαζόμαστε σε ομάδες "πρέπει να μάθουμε να είμαστε προσκεκλημένοι ο ένας του άλλου".

Λόγια, σκέψεις και κουβέντες για όλους μας ανεξαρτήτως ηλικίας.

Από το περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τεύχος 89, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2012, γράφουν ο Κ. Χρυσαφίδης και η Ν. Κάντζου.

Γνωριζόμαστε με τη βοήθεια της.... δραματικής τέχνης

Γνωριζόμαστε ...... με το μαγικό καπέλο

Τα παιδιά βρίσκονται έξω από την αίθουσα. Σε κάποιο σημείο η νηπιαγωγός έχει τοποθετήσει μια κούτα που μέσα έχει βάλει ένα καπέλο γελωτοποιού.Λέει στα παιδιά ότι θα πάνε ένα φανταστικό ταξίδι. Ανεβαίνουν προσεκτικά σε ένα σύννεφο και το ταξίδι ξεκινά (η νηπιαγωγός έχει βάλει απαλή μουσική). Στροβιλιζόμαστε. Ο άνεμος μας παρασέρνει. Βλέπουμε από ψηλά τη γη, ανθρώπους να τρέχουν με τα αυτοκίνητά τους, παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο, περνάμε βουνά και θάλασσες, περνάμε πάνω από πολλές χώρες, ώσπου, να μια περίεργη χώρα..... οι άνθρωποι με πολύχρωμα ρούχα, κάνουν αστεία κι όλο γελούν  και, τι περίεργα καπέλα είναι αυτά; Η χώρα των γελωτοποιών! Κατεβαίνουμε από το συννεφάκι μας και ανακαλύπτουμε την κούτα με το καπέλο. Ας γνωριστούμε φορώντας αυτό το καπέλο. Θα λέμε το όνομα μας και κάτι που να ταιριάζει με αυτό. Μπορούμε επίσης να κάνουμε μια αστεία κίνηση, π.χ. με λένε Ζέτα όπως... τρομπέτα. Το κάπελο περνά από τα κεφάλια όλων των παιδιών κι έτσι συστήνονται. Στη συνέχεια γινόμαστε όλοι γελωτοποιοί. Τα παιδιά προχωρούν με αστείο τρόπο και, καθώς συναντούν ένα φίλο τους, τον χαιρετούν λέγοντας το δικό τους όνομα. Το παιχνίδι τελειώνε κάνοντας τα παιδιά έναν κύκλο γύρω από το καπέλο του γελωτοποιού. Κλείνουν τα μάτια, θυμούνται όλα όσα έπαιξαν με τους φίλους τους, ανεβαίνουν στο συννεφάκι τους και ξεκινούν το ταξίδι της επιστροφής, αφού προηγουμένως έχουν τοποθετήσει το καπέλο μέσα στην κούτα... για να το βρει εκείνος ο γελωτοποιός που ίσως το έχασε.

Με το αγαπημένο μας αντικείμενο....... παρουσιαζόμαστε.

Η νηπιαγωγός έχει ζητήσει από τα παιδιά να φέρουν από το σπίτι κάτι που αγαπούν πολύ (παιχνίδι, βιβλίο ή ό,τι άλλο θέλουν).Το θεατρικό παιχνίδι ξεκινά με μια ευαισθητοποίηση της ομάδας. Η νηπιαγωγός βάζει μουσική και τα παιδιά κινούνται όπως θέλουν μέσα στην αίθουσα, σύμφωνα με την αίσθηση που τους προκαλεί η μουσική. Προσπαθούν αρχικά να κινηθούν με όλο τους το σώμα, στη συνέχεια χορεύουν μόνο με τα χέρια, μόνο με το κεφάλι, μόνο με τα πόδια, μόνο με τη μέση τους, στο τέλος ξανά με ολόκληρο το σώμα. Βρίσκουν ένα φίλο τους και συντονίζουν την κίνηση τους. Οι δυάδες γίνονται τριάδες, οι μικρές ομάδες ενώνονται ώσπου όλα τα παιδιά φτιάχνουν μια μεγάλη ομάδα, κάνοντας την ίδια κίνηση. Η νηπιαγωγός χαμηλώνει τη μουσική και λέει στα παιδιά να φέρουν τα αντικείμενα τους. Βάζει χαλαρωτική μουσική και τοποθετεί στο πάτωμα ένα ύφασμα. Τα παιδιά κάθονται στο πάτωμα, κλείνουν τα μάτια, και καθώς κρατούν το αγαπημένο τους αντικείμενο, το φέρνουν στη μνήμη τους και σκέφτονται ποιος τους το χάρισε και γιατί είναι τόσο ιδαίτερο γι' αυτά.
Όταν τα παιδιά ανοίξουν τα μάτια η εμψυχώτρια λέει ότι όποιος αισθανθεί έτοιμος μπορεί να ακουμπήσει το αντικείμενο του πάνω στο ύφασμα , να παρουσιαστεί και να μιλήσει γι΄αυτό.Όλα τα παιδιά παρουσιάζουν αυτό που έφεραν κι έτσι τα αγαπημένα αντικείμενα μαζεύονται πάνω στο ύφασμα, το καθένα με τη δική του ιστορία. Τα παιδιά κάνουν κύκλο γύρω από το ύφασμα, δίνουν τα χέρια και η νηπιαγωγός κλείνει το παιχνίδι λέγοντας πόσο σημαντικό είναι να σφίγγουμε το χέρι του φίλου μας και να μοιραζόμαστε μ' εκείνον κάτι που αγαπάμε.

Από το περιοδικό Σϋγχρονο Νηπιαγωγείο, τεύχος 65, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2008. Μόνιμη Στήλη, "δραματική τέχνη", γράφει η Ζέτα Λαμπρινέα.