Μπορείτε να απολαύσετε το ιστολόγιο μας σε όλες τις γλώσσες του κόσμου

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Αμυγδαλιά: Η νυφούλα του χιονιά

Λίγο πριν μεταμφιεστούμε για τις φετινές αποκριές σε μασκαράδες ασχοληθήκαμε στο νηπιαγωγείο με την ανθισμένη αμυγδαλιά.
Ξεκινήσαμε με την αμυγδαλιά στη φύση, αφού στο σχολείο ήρθαν κλωνάρια με ευωδιαστές ανθισμένες αμυγδαλιές.
Πιάσαμε το ευαίσθητο λουλούδι, μετρήσαμε τα πέταλα του, μυρίσαμε το άρωμα που μοιάζει με μέλι.
Στη συνέχεια παρατηρήσαμε πως οι ζωγράφοι απεικόνισαν την ανθισμένη αμυγδαλιά.







Παρατηρήσαμε τα χρώματα που κυριαρχούν σε κάθε πίνακα, τον τόπο που φυτρώνουν οι αμυγδαλιές σε κάθε πίνακα. Αναρωτηθήκαμε ποιος ζωγράφος από όλους ζωγράφισε την αμυγδαλιά με τον ίδιο τρόπο που τη βλέπουμε στη φύση και ψηφίσαμε Βαν Γκογκ.

Είδαμε σε βίντεο τον αρχαιοελληνικός μύθο της Αμυγδαλιάς με τη Φυλλίδα και το Δημοφώντα, από το youtube https://www.youtube.com/watch?v=-1t3oCNk-Sw.

Είδαμε στο χάρτη την πατρίδα της Φυλλίδας (Θράκη) και του Δημοφώντα (Αθήνα) και αναρωτηθήκαμε με ποιους τρόπους μπορούμε να ταξιδέψουμε από τη Θράκη στην Αθήνα σήμερα (καράβι, αυτοκίνητο, τρένο, αεροπλάνο) και χαράξαμε τις διαδρομές με το δάχτυλο μας από την αφετηρία έως το τέλος (Θράκη προς Αθήνα και Αθήνα προς Θράκη).


Διαβάσαμε και την ιστορία που προτείνεται στο ιστολόγιο της Τάνιας Μάνεση και παίξαμε με τις εικόνες της ιστορίας http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/search/label/%CE%91%CE%9C%CE%A5%CE%93%CE%94%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%91

Μια φορά και ένα καιρό ζούσε μια όμορφη κοπέλα, η Φυλλίς, που αγαπούσε ένα παλικάρι που το όνομά του ήταν Δημοφώντας. Ζούσαν με αγάπη πολλή, όταν ξαφνικά μια μέρα ο Δημοφώντας ταξίδι έπρεπε να κάνει μακρινό. Υπόσχεση έδωσε πως σύντομα θα επιστρέψει...Με καράβι έφυγε ένα πρωί και η Φυλλίς έμεινε μόνη να τον περιμένει...Τα χρόνια περνούσαν μα ο Δημοφώντας δεν επέστρεφε. Οι θεοί του Ολύμπου λυπήθηκαν την όμορφη κοπέλα που από την θλίψη της κόντευε να πεθάνει και την μεταμόρφωσαν σε ένα δέντρο, που καθώς ήταν χειμώνας, γυμνό στεκόταν χωρίς φύλλα και άνθη. Ξάφνου, μια μέρα γυρίζει ο Δημοφώντας και αντικρίζει την αγαπημένη του μεταμορφωμένη σε δέντρο. Απελπισμένος τρέχει να την αγκαλιάσει και τότε το δέντρο γέμιζει άνθη λευκά, τα άνθη της όμορφης αμυγδαλιάς που μας δίνουν τα αμύγδαλα τα νόστιμα και τόσο δυναμωτικά...


Παίξαμε με τη λέξη Αμυγδαλιά. Βρήκαμε πόσα παιδιά έχουν τον ίδιο "αρχηγό" με την αμυγδαλιά. Βρήκαμε πόσα παιδιά έχουν στο όνομα τους τον "αρχηγό" της Αμυγδαλιάς και πόσες φορές. Βρήκαμε πόσα παιδιά δεν έχουν καθόλου στο όνομα τους το Α,α.

Μετρήσαμε τα γράμματα της Αμυγδαλιάς και τα γράμματα των ονομάτων μας και βρήκαμε ποιο παιδί έχει τον ίδιο αριθμό γραμμάτων με την Αμυγδαλιά (9).


Παίξαμε παιχνίδι με την ανασύνθεση της λέξης αμυγδαλιά. Στο παιχνίδι παίζουν κάθε φορά δύο παιδιά, το ένα απέναντι από το άλλο.
Δίνουμε σε κάθε παιδί μία καρτέλα με τη λέξη αμυγδαλιά και τα γράμματα της λέξης αμυγδαλιά σκορπισμένα γύρω από την καρτέλα.
Κερδίζει όποιο παιδί πρώτο βάλει στη σειρά τα μπερδεμένα γράμματα, βλέποντας παράλληλα την καρτέλα με τη λέξη που έχει μπροστά του.











Μετά από το παιχνίδι κάναμε ατομική εργασία σχετική με τα γράμματα που σχηματίζουν τη λέξη αμυγδαλιά (από το περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο).




 Την ημέρα των εκλογών στο σχολείο που ψήφιζα, το 8ο Δημοτικό Σχολείο Αμαρουσίου, είδα μία καταπληκτική ομαδική εργασία για την αμυγδαλιά.



Αυτή και προσπαθήσαμε και καταφέραμε να ολοκληρώσουμε με μεγάλη επιτυχία. 
Πρώτα σε χαρτί του μέτρου σχεδιάσαμε τον κορμό και τον βάψαμε με τέμπερα καφέ. Στη συνέχεια τα παιδιά έκαναν με άσπρη τέμπερα τα πέταλα των λουλουδιών.









Άλλα λουλούδια κατασκευάσαμε και κολλήσαμε με ροζ γκοφρέ.






Το καλύτερο το κρατήσαμε για τελευταίο: φτιάξαμε ποπ-κορν πρώτα για να κολλήσουμε στην αμυγδαλιά και μετά για να φάμε, ασφαλώς.





Και όπως πάντα παίξαμε πολύ:
Από την πρώτη μέρα που αρχίσαμε τη θεματική γνωρίσαμε και τα αμύγδαλα με το σκληρό εξωτερικό περίβλημα, τσόφλι, κ.α.
Παίξαμε ένα παιχνίδι που προτείνει η Νίκη Κάντζου στο Σύγχρονο Νηπιαγωγείο Νο 85 με τον τίτλο "Παιχνίδια με ξηρούς καρπούς".
Ρίξε τα αμύγδαλα στο κουτί
Υλικά: αμύγδαλα με το κέλυφος τους, κουτί παπουτσιών.
Χώρος διεξαγωγής παιχνιδιού: Εσωτερικός χώρος.
Αριθμός παικτών: Όλα τα παιδιά της τάξης.
Τρόπος παιξίματος: Ανοίγουμε στο πάνω μέρος του κουτιού μια τρύπα διαμέτρου. Τα παιδιά με τη σειρά συμμετέχουν στο παιχνίδι. Ο πρώτος παίκτης στέκεται όρθιος τοποθετεί τα πόδια του μπροστά στο κουτί παίρνει τρία αμύγδαλα και από το ύψος του σαγονιού σημαδεύει και τα αφήνει να πέσουν ένα-ένα στο κουτί. Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται από όλους τους παίκτες. Ποιος έβαλε όλα τα αμύγδαλα στο κουτί;

Το παιχνίδι ξετρέλανε τα παιδιά. Επιπλέον εμείς στην τάξη, κρατάγαμε σκορ σε κατάσταση και στο τέλος μετρήσαμε τα αμύγδαλα στο κουτί και το συνολικό αριθμό των αμυγδάλων όλων των παιδιών από την κατάσταση για να δούμε αν συμφωνούν.
Κατά τη διάρκεια που κάθε παίκτης σημάδευε και έπαιζε ορίσαμε τον κανόνα "της ησυχίας του τένις" προκειμένου ο κάθε παίκτης να συγκεντρώνεται στο στόχο του. Αφού παίξαμε το παιχνίδι στο τέλος, σπάσαμε μερικά από τα αμύγδαλα με το σφυρί και τα φάγαμε ή τα πήραμε σπίτι να τα φάμε.















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου